Benim prensesim, bal kızım, Bademim 19 Mayıs 2014 Pazartesi günü geniz etinden ameliyat oldu. Tarihe not düşelim, tecrübemizi paylaşalım istedim.
Badem kuzusunu görenler bilir, biraz zor nefes alır, geceleri de epey bi horlardı.
Kendisi burnuna bir kurbağa kaçtığını düşünüyor :))
Biz aşağıdaki belirtilerin hepsini yaşadık:
2 yaşında tavsiye üzerine gittiğimiz bir kulak burun boğaz kliniğinde muayene sonucu önce şoka girmiştik. ''Çok ama çok acil ... hastanesine yatın hemen ameliyat yapalım... Geniz etini alacağız, bademcikleri çizeceğiz, kulak zarında incelme var tüp takacağız....''
Bu kadar çok işlem adını aynı anda duyunca biz beynimizden vurulmuşa döndük. Tabi ki de çocuğumu bize siparişle hastane adı veren tek doktorun eline bırakmadım. Bir doktora, birkaç doktora daha gittim.
Bazıları ilaç tedavisi uygulamayı teklif etti, uyguladık. Geçici çözüm oldu...
Yaz tatilinde bol deniz suyu iyi geldi, rahatladı dedik.
Doçent doktor, profesör doktorlara gittik...
Hatta en son gittiğimiz sayın profesör doktor, yerinden kalıp da Bademi muayene bile etmeden ameliyat günü alın dediğinde iyi bir doktor bulamayacak mıyız diye neredeyse umutsuzluğa kapılıyordum.
Çocuğumu genel anestezi, narkoz ile teslim edeceğim kişiye önce benim içim ısınmalı haksız mıyım???
Sonunda içimize sinen bir doktor bulduk. Muayeneden sonra en yakın tarihe ameliyat randevumuzu aldık.
Artık basit de bir ameliyat olduğundan rahattık. Bademin ise ameliyat konusundan haberi yoktu... Hastaneye tekrar gideceğimizi, bir şurup içeceğini sanıyordu. Doktorumuz o güne kadar balon şişirme çalışması yapmamızı, Bademi bu konuda hazırlamamızı istedi. Biz de son 2 güne kadar rahattık ama 19 mayıs yaklaştıkça içten içe heyecan, gerilim devamlı arttı.
O gün bizi yalnız bırakmayan dostlarımıza teşekkürler...
Telefonlarım 3 gün hiç susmadı. Arayan, soran, gelen tüm arkadaşlara, dostlara teşekkürler.
Bademe cesaret şurubunu verdiler. Yarım saat sonra alacağız dediler...
15 dakika sonra da ameliyat giysilerini giydirmem için getirdiler. Hiç itiraz etmedi kuzum. İlacın etkisiyle güle oynaya giydi, yatakla birlikte almaya geldiler. İşte ben o an bittim... O yatakta, ben elini tutuyorum, ameliyathane kapısına kadar gittik. Sonra ayrılma zamanı...
Yaklaşık 1,5 saat sürdü Bademin çıkması. Heyecanlı bekleyiş...
Çıkarken ''annem benim, benim annemmm'' diye ağlaması...
sarılıp ''hiç beni bırakma'' demesi...
Kelimeler yetersiz kalıyor.
Biraz dinlenip, uyuyup kendine geldikten sonra daha iyi açıldı. Yanında iki balonla döndüğünü fark etmemiz zaman aldı. Balonları ameliyathanede kim, nasıl şişirdi bilmiyorum ama üzerinde elif ve bade yazıyordu :)
İçeride ne yaşandı, neler oldu bilmiyoruz ama doktor hatırlamayacağını söylüyor, o da bize anlatmıyor, sevmedim ben orayı diyor.
Ameliyattan sonra iki saat kadar ne sıvı ne su hiç bir şey tüketmedik. İlk tükettiğimiz şey dondurma oldu. Sonra süt ve ayran. Bol bol danino içecek ve dondurma...
Aynı günün akşamı hastaneden çıktık. Antibiyotik ve calpol plus ilaçlarımızı aldık. Ağrı kesici 3 gün için, antibiyotik ise 1 hafta için verildi.
2. günden sonra sıcak olmamak koşuluyla çorbaya geçildi. Biz un çorbası ve yayla ile başladık. 3. günden sonra da normal hayata döndük...
Bu arada ameliyattan sonraki her gün dondurmacıya gidip doktor tavsiyesi bahanesiyle günde 2 tane dondurma yendi :)
''ama annecim doktor bol bol dondurma ye dedi, unuttun mu?''
Ameliyat sonrası burnundaki hırıltı ve gece horlamaları tamamen kesildi. Operasyondan 1 hafta sonra kontrole gittiğimizde ise burun akıntısı alerjisi için şurup ve fıs fıs tedavisine başladık.
Nihayetinde zor bir süreç ancak solunum çok önemli, gelişim için önemi aşikar...
Biz içimize sinen bir doktor ile uygun bir tarihte yaptık.
Allah çaresiz dert vermesin...
Not: Yazdıklarım bizim yaşadıklarımız, mutlaka doktorunuzun tavsiyesi ile hareket edin.
Badem kuzusunu görenler bilir, biraz zor nefes alır, geceleri de epey bi horlardı.
Kendisi burnuna bir kurbağa kaçtığını düşünüyor :))
Biz aşağıdaki belirtilerin hepsini yaşadık:
- Burundan nefes almakta güçlük
- Sürekli ağızdan nefes alma
- Burun tıkalı gibi genizden konuşma
- Nefes alırkan ses çıkması
- Uyku sırasında horlama
- Uyku sırasında birkaç saniye süreyle nefesini tutma (uyku apnesi) -ki en zoru da bu!!!
Bu kadar çok işlem adını aynı anda duyunca biz beynimizden vurulmuşa döndük. Tabi ki de çocuğumu bize siparişle hastane adı veren tek doktorun eline bırakmadım. Bir doktora, birkaç doktora daha gittim.
Bazıları ilaç tedavisi uygulamayı teklif etti, uyguladık. Geçici çözüm oldu...
Yaz tatilinde bol deniz suyu iyi geldi, rahatladı dedik.
Doçent doktor, profesör doktorlara gittik...
Hatta en son gittiğimiz sayın profesör doktor, yerinden kalıp da Bademi muayene bile etmeden ameliyat günü alın dediğinde iyi bir doktor bulamayacak mıyız diye neredeyse umutsuzluğa kapılıyordum.
Çocuğumu genel anestezi, narkoz ile teslim edeceğim kişiye önce benim içim ısınmalı haksız mıyım???
Sonunda içimize sinen bir doktor bulduk. Muayeneden sonra en yakın tarihe ameliyat randevumuzu aldık.
Artık basit de bir ameliyat olduğundan rahattık. Bademin ise ameliyat konusundan haberi yoktu... Hastaneye tekrar gideceğimizi, bir şurup içeceğini sanıyordu. Doktorumuz o güne kadar balon şişirme çalışması yapmamızı, Bademi bu konuda hazırlamamızı istedi. Biz de son 2 güne kadar rahattık ama 19 mayıs yaklaştıkça içten içe heyecan, gerilim devamlı arttı.
O gün bizi yalnız bırakmayan dostlarımıza teşekkürler...
Telefonlarım 3 gün hiç susmadı. Arayan, soran, gelen tüm arkadaşlara, dostlara teşekkürler.
Bademe cesaret şurubunu verdiler. Yarım saat sonra alacağız dediler...
15 dakika sonra da ameliyat giysilerini giydirmem için getirdiler. Hiç itiraz etmedi kuzum. İlacın etkisiyle güle oynaya giydi, yatakla birlikte almaya geldiler. İşte ben o an bittim... O yatakta, ben elini tutuyorum, ameliyathane kapısına kadar gittik. Sonra ayrılma zamanı...
Yaklaşık 1,5 saat sürdü Bademin çıkması. Heyecanlı bekleyiş...
Çıkarken ''annem benim, benim annemmm'' diye ağlaması...
sarılıp ''hiç beni bırakma'' demesi...
Kelimeler yetersiz kalıyor.
Biraz dinlenip, uyuyup kendine geldikten sonra daha iyi açıldı. Yanında iki balonla döndüğünü fark etmemiz zaman aldı. Balonları ameliyathanede kim, nasıl şişirdi bilmiyorum ama üzerinde elif ve bade yazıyordu :)
İçeride ne yaşandı, neler oldu bilmiyoruz ama doktor hatırlamayacağını söylüyor, o da bize anlatmıyor, sevmedim ben orayı diyor.
Ameliyattan sonra iki saat kadar ne sıvı ne su hiç bir şey tüketmedik. İlk tükettiğimiz şey dondurma oldu. Sonra süt ve ayran. Bol bol danino içecek ve dondurma...
Aynı günün akşamı hastaneden çıktık. Antibiyotik ve calpol plus ilaçlarımızı aldık. Ağrı kesici 3 gün için, antibiyotik ise 1 hafta için verildi.
2. günden sonra sıcak olmamak koşuluyla çorbaya geçildi. Biz un çorbası ve yayla ile başladık. 3. günden sonra da normal hayata döndük...
Bu arada ameliyattan sonraki her gün dondurmacıya gidip doktor tavsiyesi bahanesiyle günde 2 tane dondurma yendi :)
''ama annecim doktor bol bol dondurma ye dedi, unuttun mu?''
Ameliyat sonrası burnundaki hırıltı ve gece horlamaları tamamen kesildi. Operasyondan 1 hafta sonra kontrole gittiğimizde ise burun akıntısı alerjisi için şurup ve fıs fıs tedavisine başladık.
Nihayetinde zor bir süreç ancak solunum çok önemli, gelişim için önemi aşikar...
Biz içimize sinen bir doktor ile uygun bir tarihte yaptık.
Allah çaresiz dert vermesin...
Not: Yazdıklarım bizim yaşadıklarımız, mutlaka doktorunuzun tavsiyesi ile hareket edin.
bademin annesi :)