hikaye etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
hikaye etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

26 Ağustos 2013 Pazartesi

ilişkiler üzerine güzel bir paylaşım / hikaye


İnternet sayfalarında dolaşan, okuyan herkesin kalbini sızlatan bu yazıyı sizinle de paylaşmak istedim.
Ben okurken çok duygulandım, siz de duygulanacaksınız eminim.
Bazen hayat telaşından, yapılacak diğer işlerin hep daha önemli olmasından dolayı sevdiklerimizi ihmal ediyoruz maalesef...
Sevdiklerinize gülümseyin bugün :) 

28 Mayıs 2013 Salı

neden yaramazlık yaparız? biraz empati ...


Çocukların sık sık tekrarladıkları yaramazlıklar, sabırsız hareketleri, bizim bol bol dahil olduğumuz replikler:
-söz ver bir daha yapmayacaksın
-peki annecim :(  söz veriyorum bir daha yapmayacağım ...

tüm bunların sebebini güzel bir dille anlatan aşağıdaki yazıyı paylaşmak istedim.
Uzman Pedagog Mehmet Teber paylaşmış. kaynak

Çoğu zaman fazla şey mi bekliyormuşuz çocuklarımızdan?




Çocuk yetiştirmede püf nokta sabır, ilgi, sevgi ve anlayış


24 Mayıs 2013 Cuma

ben anne olmasaydım eğer


Ben anne olmasaydım eğer…



Topuksuz ayakkabılarla da şık olunabileceğini bilmeyecektim.

Hamileliğim esnasında 80'li kilolara kadar çıkıp kendi çapımda ilk defa bir alanda rekorumu kıramayacaktım.
...
O küçücük ellerle renkli kartonlardan yapılmış bir kâğıt parçasının bu kadar değerli olabileceğini öğrenemeyecektim.

Kan yapsın diye danadili haşlayıp üzerine yumurta kırıp ağzının tadına da uysun diye çikolatalı pudingle karıştırmak gibi yaratıcılığın sınırlarını zorlayan tarifler keşfedemeyecektim hiç.

Su almak için elimde kumanda ile buzdolabını açtığımda kumandayı buzdolabına koyacak kadar ya da evden çıkarken telsiz telefonu çantama atacak kadar kendimden geçmeyecektim.

Birinin canı yandığında ötekinin bu acıyı hissedebilmesinin sadece ikiz kardeşlerde olduğunu sanacaktım.

Sabahın köründe gözü kapalı mutfağa kadar gidip, süt ısıtıp yine gözü kapalı dönme yeteneğini kazanamayacaktım.

Üzümün çekirdeklerini tek tek çıkarmak için insanüstü bir uğraşa asla girmeyecektim.

Bir insanın gaz çıkarması beni bu kadar mutlu edemeyecekti.

Büyüdüğünde arkadaşlarınla birlikte partilerde Süper Anne olarak eğlenmeyi hayal edemeyecektim.

Babanla belki daha az kavga edecek ama sevginin evlat denilen başka bir boyutuna giremeyecektik.

16 Mayıs 2013 Perşembe

cehalet hakkında çarpıcı bir araştırma



''Cehalet, gerçek bilginin aksine, bireyin

 kendine olan güvenini artırır.''


Dunning-Kruger Sendromu "Niteliksiz insanlar ne ölçüde niteliksiz olduklarını fark edemezler."
Televizyon izlerken birilerine bakıp da "Ya bu adam bu sığlıkla nasıl buralara kadar gelebilmiş" diye düşündüğünüz oldu mu hiç?
Ya da işyerinizde sizinle aynı ya da daha üst aşamada bir görevde olan bazıları, sizde büyük bir şaşkınlık uyandırdı mı?; onlara bakıp "Bu cahillik, kendini bilmezlik nasıl fark edilmez?" diye iç geçirdiniz mi?



14 Mart 2013 Perşembe

aile


  • Baba, işten yorgun argın eve geç gelmişti..

    Çocuk: Baba, bir şey sorabilir miyim?
    Baba: Evet..
    Çocuk: Baba bir saatte ne kadar para kazanıyorsun?

     Baba: Bu senin işin değil..

12 Mart 2013 Salı

En değerli insan, kulağından gireni yüreğine gömen insandır



İki komşu ülkenin hükümdarları birbirleriyle savaşmazlar, ama her fırsatta birbirlerini rahatsız ederlerdi. Doğum günleri, bayramlar da ilginç armağanlar göndererek karşıdakine zekâ gösterisi yapma fırsatlarıydı.



Hükümdarlardan biri, günün birinde ülkesinin en önemli heykeltıraşını huzuruna çağırdı. İstediği, birer karış yüksekliğinde, altından, birbirinin tıpatıp aynısı üç insan heykeli yapmasıydı. Aralarında bir fark olacak ama bu farkı sadece ikisi bilecekti.

Heykeller hazırlandı ve doğum gününde komşu ülke hükümdarına gönderildi. Heykellerin yanına bir de mektup konmuştu.

Şöyle diyordu heykelleri yaptıran hükümdar: "Doğum gününü bu üç altın heykelle kutluyorum. Bu üç heykel birbirinin tıpatıp aynısı gibi görünebilir. Ama içlerinden biri diğer ikisinden çok daha değerlidir. O . heykeli bulunca bana haber ver."

5 Mart 2013 Salı

Bir insana hayallerini verebilir misiniz


Duygu yüklü bir hikaye paylaşmak istedim, mendil, peçete ne varsa hazırlayın...

Anne, altı yaşındaki lösemiyle savaşan oğluna bakarken dalıp gitmişti. Kalbi, acı içinde olmasına rağmen, kararlılık duygusunun da etkisini hissediyordu. Her ebeveyn gibi o da oğlunun büyümesini ve umutlarını gerçekleştirmesini istemişti. Ama bu, artık mümkün değildi. Löseminin buna fırsat tanıması olası değildi. Oysa o oğlunun hayallerini gerçekleştirmesini istiyordu. - 
"Bob! Büyüyünce ne olmak istediğini hiç düşündün mü? Hayatında neler olmasını dilediğin ve hayal ettiğin oldu mu?" diye sordu. - 
"Anneciğim, ben büyüyünce hep itfaiyeci olmak istedim".