anne olmak etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
anne olmak etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

18 Temmuz 2017 Salı

kimselerin vakti yok

Sizin için bir gün, 24 saat yetiyor mu? Yetmiyor bana... Sabah uyandığımda akşam erkenden uyuyacağım derken gün içinde yapmayı planladıklarım, yapmak istediklerim tamamlanmamış oluyor çoğunlukla. Ben mi yetmiyorum, zaman mı az, benim yapmak istediklerim mi fazla derken bir gün daha bitiyor. 

''Ah, kimselerin vakti yok
Durup ince şeyleri anlamaya'' 
anne olmak, anne blogger
Aslında minimum beklenti maksimum mutluluk öyle değil mi? Çocukların öz bakımları hariç onlarla özel zaman geçirmek istiyorum. Bade ile evcilik oynamak, Berke ile etkinlikler yapmak, gün içinde biraz kitap okumak, birkaç kişiyi aramayıp telefonda görüşmek, hatır sormak vs...
Hal böyle olunca koşturmaca arasında atladıklarım oluyor. Ne zamandır görüşmediğim arkadaşımı arayamıyorum, Bade ile istediği kadar oynayamıyorum. Ve tabi ki öncelik sırasına göre ertelenenler ertelenenler...

''Ah, kimselerin vakti yok
Durup ince şeyleri anlamaya''
Durup ince şeyleri anlamaya, şükretmeye vaktimiz var mı? Kimi zaman aklımıza bile gelmiyor durup halimize şükretmek! Bazen birkaç mısrada, çoğu zaman okuduğum notlarda iki dakika uzaklara dalıyorum. Şükür ediyorum. Bu koşturmaca beni yorsa da şükür sebeplerim o kadar fazla ki... Geçen gün eskiden uyguladığım bir yöntem geldi aklıma: önüme bir kağıt kalem alıp yazmaya başladım. Beni o anda zorlayan şey neydi? Peki bunun ödülü neydi? Baktım ki artıları daha fazla! Daha çok şükretmeli daha çok sevmeliyim yaşadığım anı. Bunu fark etmek her zaman kolay olmuyor elbette ama yaşadığımız her an şükür sebeplerimiz o kadar çok ki... 
Hayatın ince detaylardan oluştuğunu hatırlamak, incelikleri görebilmek gerek. Beklentileri bir kenara bırakıp an'a odaklanmak... Keşke her zaman yapabilsek... Ben çoğu zaman unutuyorum bunları. Bugün önümde kağıt kalem yerine blogum ve yazdım içimden geçenleri. Okuduğum iki mısra bana bunları yazdırdı. Belki siz de okuduğunuzda kendi şükür sebeplerinizi hatırlayacaksınız. Belki ben unuttuğumda ya da kendimi güçsüz hissettiğimde açıp okuyacağım, kim bilir?




6 Mart 2017 Pazartesi

uyku düzeni mi? O da ne?

Bebekli anne için uyku düzeni hiç konuşulmuyor farkında mısınız? Bebeğine kavuşan anne uyku düzenine veda ediyor öyle değil mi? Eğer deliksiz uyuyan bir bebeğiniz varsa lütfen yazımın devamını okumayın :)


Bebeklerim dünyaya geldikten sonra -en az iki yıl- deliksiz uyku nedir bilemedim ben. Bir tanesi henüz 1 yaşında olduğun şu aralar uykuya hasretim. Siz de öyle misiniz, yalnız olmadığımı söyleyin bana lütfen... 
İlk aylarda evde yardımcıların, aile büyüklerinin olması nedeniyle bebek uyudukça uyumak oldukça mantıklı imiş. Ben bunu ikinci bebekte öğrendim! İlk bebeğimde babaannesi bizde kaldığında, 'bebek uyudukça uyu dinlen kızım' sözlerini pek dinlemedim maalesef. Hep bir hareket, hep bir şeyler yapma çabasında oldum. Sonuç: hep yorgun bir anne!
İkinci bebekte ise fırsatları değerlendirdim, bebek uyudukça uyudum, tabi ablası okulda ise! Abla evdeyse bebek uyuduğunda ona vakit ayırdım. Aklım başıma ikinci bebekte geldi. Eğer siz de taze bir anne iseniz yada hamile iseniz bebeğiniz doğduğunda fırsat buldukça uyumanızı öneririm. Zira ilerleyen günlerde zaten buna imkan bulamayacaksınız. 


anne itirafları

Aylar geçtikçe bünye alışıyor -mu- bilinmez ama süper güçler sayesinde uykusuzluğa alışabiliyorsunuz. Çok uykuyu sevmem, geç saatlere kadar da uyumazdım önceden ama şimdi ''bıraksalar öğlene kadar uyuyacağım'' modundayım. Her sabah erkenden uyandığımda bu akşam bebeğim uyur uyumaz yatacağım yatağıma, erkenden uyuyacağım desem de olmuyor, olamıyor. Evi toparlamak, ablası ile ilgilenmek, ertesi günün yemeği ve saire derken saat gece yarısını buluyor neredeyse...


İtiraf ediyorum:

Geçenlerde bebeğim birkaç saat deliksiz uyudu gece... Benim vücudum her saat başı uyanmaya alışmış olacak ki o uyurken sık sık uyanıp kontrol etmek için odasına gittim. Bir yandan da kendime kızdım, neden kalkıyorum, nasıl uyanıyorum diye! Dedim ya vücudum her saat başı uyanmaya alışmış artık!!!

İnternet üzerinden örnek bebek uyku düzenlerini inceliyorum zaman zaman. Umut dünyası :) Forumlarda bazı annelerin yorumlarına özenmiyor değilim. Bebeğim 2. ayından itibaren deliksiz uyuyor, dört aydır deliksiz uyuyoruz geceleri gibi yorumlar görünce özenmemek elde değil... Maşallah bebişlere...


Uyku rutini

Rutinlere önem veriyorum. Bebeğimi akşamları erken yatırıyorum. Erken uyanmasına takılmıyorum, ben de seviyorum erken kalkmayı ama gece birkaç saat deliksiz uyumak çok daha güzel olurdu değil mi? Neyse önemli olan sağlık, hasta olmasınlar da...
Bade de erkenden uyanırdı sabahları bebekliğinde. Ona biraz büyüdüğünde uyumak istediğinde sabahları erkenden uyandıracağımı söylerdim :) Şimdi kıyamıyorum onu uyandırmaya :) O da hala erkenci bir çocuk. 
anne itirafları


Diş çıkarma dönemleri

Özellikle yeni bir diş geliyorsa gecenin ortasında huzursuzlukla uyanan bir bebek ve uykusu olmasına rağmen uyuyamayan anne bebek ikilisinin perişanlığını tahmin edebiliyor musunuz? Ah bu diş çıkarma dönemleri... Gözünden uyku akıyor, uykuya dalamıyor... Böyle gecelerde huzursuzluğu olmasın da sık sık uyanmaya kalksın tercih ederim. 

Zor gecelerin sabahlarında bir fincan kahve iyi geliyor anneye! Ünlü düşünür İnstagram Efendi ne demiş: ''bebeğini uyutan anne kahvesini içer''
Anneler kahvesini içip. gözlerini ovuşturarak dağılan oyuncakları toplarken diğer yandan bebeğinin uyandığında yiyeceği öğününü hazırlar. Evet işte ben de tam böyle yapıyorum :)


Uyku eğitimi

Uyku eğitimi, bir uzmandan yardım alma gibi önerileriniz olabilir. Ben bu yazıyı uyku eğitimini düşünerek yazmadım. Sadece içimi dökmek istedim. Hiç bir şey dışarıdan gözüktüğü gibi değil. Tatlı, şirin, güler yüzlü bir bebeğiniz vardır; uykusu ve yemesi sorunsuzdur ama her günü bir değildir. Acısıyla tatlısıyla, iyi günüyle kötü günüyle anne olduysam her güne şükrediyorum, çok şükür. Uykusuzluktan şikayet etmiyorum sadece hissettiklerimi paylaşmaya çalışıyorum. Düzene gireceğini de biliyorum, yeter ki sağlık olsun. Başka anneler, yeni anneler kendilerini yalnız hissetmesin, hepimiz bu yollardan geçiyoruz öyle değil mi?

Deliksiz uykulara selam olsun, bir yaşı doldurduk. Yakında uykucu anneler ve çocuklar kulübüne gireceğiz biz de inşallah :)
Şimdilik uykusuzluğun da tadını çıkarıyoruz :))
Sevgiler...