abla kardeş etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
abla kardeş etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

11 Aralık 2019 Çarşamba

üç kız kardeş

Bugün küçük ablamın doğum günü 🎁

Bu vesileyle hem ablamın yeni yaşını kutlamak hem de ablalarıma bir not yazmak istedim. Son derece anlık bir karar aslında bu yani planlı bir şey değil bu yazı fikri...


Ablası olanlar beni anlar, küçük kardeş olmak büyük şanstır. Hatta benim gibi iki ablanız varsa çifte şanstır. Bir yerlerde okumuştum; “sizi dünyada annenizden sonra sizi en çok seven kadına abla denir” diyordu. Ablalarıma sormak gerek aslında ama bence doğru :)
Bade de zaman zaman serzenişte bulunuyor: keşke benim de ablam olsaydı diye!!! Teyzelerine de çok düşkün demek ki aramızdaki sevgi bağını Bade’ye de aktarabilmişiz. O da bu sevgiyi yaşıyor.

Bir tanesiyle 9 diğeriyle 11 yaş fark aramda... Yıllar geçiyor, yaş alıyoruz hepimiz de... Çözemediğim şey şu ki onlar gittikçe gençleşiyor ben ise büyüyorum... Nasıl oluyor yahu :)))


Evin en küçüğü olarak şımarıklık halkımı kullanıyor ve fotoğraflara da yansıtıyorum:)) Evin en küçüğü olmak da çok güzel.
Nice mutlu senelere canlar
Sevgiler saygılar

18 Şubat 2019 Pazartesi

Abla okula, kardeşi evde

Her pazartesi aynı sendrom! Uyanır uyanmaz ablasının yatağına bakan bir minik adam! “Aba aba aba” diye yatağında mıkırdanan Berke... Öyle güzel oynuyorlar ki ablasının okulda olmasını hiç istemiyor sanırım. 

Abla kardeş kardeşşart

Kardeş olmayı iyi bilirim, ben de evin en küçüğü idim. Berke de ablasını çok seviyor. Tabi bazen çirkinleşebiliyor:) Bade’yi çekemiyor, kapris yapıyor, oyun oynamak için ısrar ediyor falan ama Bade hep çok seviyor onu. “İyi ki benim kardeşimsin” dediğini duyuyorum sık sık. Şimdi bu yazı #kardeşşart konusuna gidiyor diye düşünmeyin, gitmez :) Ama şuraya gider ki: kardeşlik çok güzel şey... 

Bade çok güzel oyun kuran bir çocuk oldu hep. Kardeşi de şanslı tabi ablasının şahane oyunları ile öğreniyor oyun oynamayı. Bade yokken kendi kendine oynamaya -çoğu zaman- alıştı. Ablasının geleceği saati biliyor ya da evdeki hareketlilikten anlıyor. Hatta kapı her çaldığında “aba aba” diye koşturuyor. İyi ki lerim benim ...

12 Ekim 2017 Perşembe

ikinci çocuk şansı

Tek çocuk hiç çocukmuş derlerdi de inanmazdım! Ta ki ikinci kez anne olana kadar... Gerçekten çocuk sayısı arttıkça evde neşe arttığı gibi kaos da artıyor. Alışıyor ama insan

ikinci çocuk şansı

Bade sakin bir bebekti, sakin de bir çocuk oldu hep. Israrcı olmayan, oyuncaklarıyla keyifli vakit geçiren akıllı bir bıdık! Sadece yabancılara karşı huysuzdu; bebekliğinden beri pek kalabalık içinde büyümedi, ona bağlıyorum. Peki iki numara? Hiç öyle ablası gibi değil!
blogger anne

Berke, ablası sayesinde her daim bir arkadaş ile yaşıyor evde, yalnızlık nedir pek bilmiyor. Ortamlara ablası ile hemen dahil oluveriyor. Yanında hep sevdiği, güvendiği, onu koruyan, onunla oynayan birisi var; ablası!  Tek çocuk olsa bu kadar çocukla bir araya gelemezdi tabi. Ablasının arkadaşları, kardeşleri ile bize geldiklerinde hele, ikisi de çok mutlu oluyor. Kendinden büyük çocuklarla bile iletişime giriyor, yaşıtlarıyla da tam oyun kuramasa da ilgi gösteriyor. Çok erken parka gitmeye ve park oyuncaklarıyla oynamaya başladı. Kaydıraklar için merdivenleri yardımsız tırmanıyor, maşallah.

İlk çocuk annenin ilgi ve alakası bölünmediği için çok şanslı olduğu gibi ikinci çocuk da yanında bir oyun arkadaşı ve koruyucu abla/abi ile beraber olduğundan şanslı oluyor öyle değil mi? Ablasının arkadaşlarının doğum günü partilerinde, ev gezmelerinde bol bol oyun ve oyuncak oynama imkanı oluyor. Mesela Bade okula başladığından beri Berke de hemen her gün okula gidiyor, çocukları görüyor, oynuyor. Belki tek çocuk olsa her gün dışarı çıkamaz ama abla torpili ile sokakta! Yağmurda gezinti yapma şansını da ablası sayesinde yakaladı Berke. Tabi şemsiyeyi de kaptı ablasının elinden.
bademlebuduk

Yemek içmek konusunda da ablayı örnek alması kimi zaman iyi kimi zaman da of dedirtiyor. Bade hazır meyve suları ile çoook geç tanışmış olmasına rağmen Berke şimdiden tadını biliyor; çünkü ablasını içerken gördü! Pankek Bade çok severek yerken Berke de ablasından görüp istedi ve yedi. Bezelyeyi de Bade iştahla yerken Berke tattı ve sevdi.

ikinci çocuk

Özetle ablayı rol model aldığı bir gerçek. Bu durum çoğu zaman bir avantaj iken bazen de ablayı zorlayabiliyor. Hatta beni de! Oyunlarını bozuyor ablasının, yemeğini, içeceğini elinden almaya çalışıyor ve ortalık karışıyor. Gülmeli ağlamalı eğlenceli günler geçiyor işte böyle... Kardeş candır diyerek bu yazımı da sonlandırıyorum. Sizin deneyimlerinizi de merak ediyorum, yazar mısınız?