kitap yorumu etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
kitap yorumu etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

8 Ekim 2021 Cuma

Veba Geceleri okudum bitti

Yaz başı merakla okusam okusam dediğim kitabı yaz sonu bir komşum bana okumam için verdi. Sohbet sırasında Orhan Pamuk Veba Geceleri kitabını çok merak ediyorum demiştim, o da ben okuyorum ama 'bir türlü gitmiyor, çok sevmedim' demişti. Keşke okumasaydım dediğim bir kitap oldu...

Veba Geceleri okudum bitti


Orhan Pamuk klasik tarzını mutlaka biliyorsunuz, burada detaylandırmaya gerek görmüyorum. Hayatımıza bu ismi lazım değil virüs girdiğinden beri sokağa çıkma yasakları, salgın önlemleri hepsini derinden yaşadık. Tarihte de veba salgını olduğu sırada Osmanlı topraklarına ait bir adada geçen olayların anlatıldığı kitapta hem tarih hem entrika hem de 'düşmanlık' bir arada anlatılıyor. Hani 'içim şişti' deriz ya kitabı her elime aldığımda benim de içim şişti... 

Sanki bu dönemde hemen çıksın, satış rekorları kırsın diyerek alelacele yazılmış olabilir mi diye de düşündüm açıkçası. Orhan Pamuk kalemi mi acaba düşündürdü.

Tarih kitabı desem değil, tarihi bir roman desem hiç değil...

Ben tabi ki bir edebiyat eleştirmeni değilim. Kendi halinde sıradan bir okurum. Ancak müslümanlara, Osmanlı'ya bu kadar da olumsuz duygu yansıtılmış olması bana biraz tuhaf geldi. Minger'deki yasaklara müslümanlar uymuyor peki adanın kalanı ne yapıyor? Bence kitapta biraz abartılı anlatımlar yapılmış. 

İlk yarısında çözmeye çalıştığımız cinayet vs sürükleyici iken ikinci yarısında olaylar bambaşka bir boyuta geçti.

Orhan Pamuk kalemini tekrar düşündürttü bana, Kızıla Boyalı Saçlar'ı çoook severek okumuştum. 

Siz bu kitabı okudunuz mu?

Nasıl hissettirdi size?




23 Eylül 2021 Perşembe

Yağmur'un Gözyaşları

Daha dün gece taze taze bitmiş bir kitap ile buradayım. Bu defa ertelemek istemedim. Aslında hiç ertelemek istemiyorum ama hep bu işler güçler işte... Daha sırada bekleyen kitap yorumlarım sürüyle... Hiç bir tanesine haksızlık olmasın ama bu kitabı taze taze yorumlayacağım. 

Yağmur'un Gözyaşları bir Uğur Gökbulut kitabı. Kapak ve arka yazısını okuyarak almaya karar verdim, tahmin ettiğim gibi bir hikaye değildi açıkçası. Annesine hitaben 'toparlanırım anne, sen beni yine de iyi bil anne' gibi cümlelerden nedense kader ortağı bir anne kız hikayesi okuyacağımı sanmıştım. Ben Yağmur'un hikayesini okudum. Kitabın her yeni bölümünde 'hah şimdi annesi de benzer olayları yaşadığını anlatacak' diye bekledim durdum. Yağmur'un annesi çocuklarına öyle sevgi dolu, öyle fedakar ki onun da geçmişinden acılar var sanmıştım ama yokmuş. Ya da varsa da yazar bize anlatmadı :)

Yağmur'un Gözyaşları kitap yorumu


Yağmur sevdiğini bir trafik kazasında kaybediyor ve acısını içine atıyor. Hayattan koptuğu haftalar aylar ardından ailesi için yani maddi olarak değil ama onları daha fazla üzmemek adına avukatlık stajına başlıyor. Bundan sonra da hayata tutunmaya çalışıyor, karşısına farklı insanlar çıkıyor. Doğru seçimleri mi yapıyor bilemedim açıkçası?



Benim kitapla ilgili yorumlarımdan bahsetmeye çalışacağım.   

Bence yazar Yağmur'un duygularını yeterince verememiş, dışarıdan bakan komşu gibi olanları anlatmış gibi geldi bana. 

Karakterler arası konuşmalar günlük dilden çok çok uzak, orta okul Türkçe dersinde ders kitabımdan bir metin okuyor gibi hissettim. 

İyi karakterler hep çok iyi kötü ise hep çok kötü bence karakterler böyle keskin çizgilerle ayrılmamalıydı. 

Annesinin Yağmur'a öğütleri, birbirleriyle dertleşirken diyalogları hepsi bana çok yapay geldi.

Kitabın sonunda ortaya çıkan psikolog aslında kitapta daha çok yer edinmeyi hak ediyordu bence. Ne yaşadıkları, ne paylaştıklarını daha anlamadan Yağmur yine bir seçim yapmak zorunda kaldı. Ben bu seçimi nasıl yaptı onu bile tam anlayamadım.  

Bazı kitapları okurken yaşadığınızı hissedersiniz ya ben bu kitabı sadece okudum. 


Sabun köpüğü gibi ama sürükleyici epey acı içeren toplumsal mesajlarla dolu bir kitaptı okumaya değer mi? Evet okunur!  Okuduysanız fikirlerinizi merak ederim, yorumlara eklerseniz memnun olurum.  

26 Ağustos 2021 Perşembe

Üç Kız Kardeş ve Kalbimin Can Mayası kitap yorumlarım

Son zamanlarda severek okuduğum iki kitaptan bahsedeceğim bugün: Üç Kız Kardeş ve Kalbimin Can Mayası 

İki kitap da İclal Aydın kaleminden, Üç Kız Kardeş ve ardından Kalbimin Can Mayası okunmalı en baştan söyleyeyim. Ayvalık'ta büyüyen kız kardeşin anne babaları, sıcacık komşuları, aşkları, sevdaları, dostlukları son derece samimi bir dille anlatıyor İclal Aydın.


Üç Kız Kardeş kitap yorumlarım


Sanki Sadık bey babam, kızlar benim kardeşlerim, komşuları benim anne babamın komşuları o derece içine girdiğim kendimden de bir şeyler bulduğum bu ilk kitabı okurken ''ben de yazmalıyım, hatırladığım kadarıyla çocukluğumu ve o güzel anlatmalıyım'' diye düşünmeden edemedim. Dili öyle sade ki sanki bir arkadaşımdan dinliyormuşum gibi Dönüş ile samimiyet kurmuş gibi hissettim. 

İlk kitabı bir çırpıda bitirdim. Kitabın devamı olduğunu bilmiyordum. Kitapçıya gittiğimde İclal Aydın kitaplarını incelerken fark ettim ve hemen aldım. İkinci kitapta da olaylar yine aynı aile üzerinden devam ediyor. Mutlu sonlar biraz karışıp tekrar düzene giriyor diyeyim fazla spoiler vermeyeyim. Fakat belirtmeden geçemeyeceğim Sadık beyin ölümü beni çok ama çok etkiledi. Babamdan izler bulduğum Sadık bey harika bir babaydı. Hala ise tam bir hala diyerek güleceğim. Kızları eleştiren, yengesini çok sevse de arada iğneleyen kısacası bizden biri.

Kalbimin Can Mayası kitap yorumlarım


Bu içten, sade dille yazılmış harika iki kitabı okumanızı öneririm. Hatta bu iki kitaptan çok da güzel bir aile dizisi olur diyorum,net! Keyifli okumalar…




29 Mayıs 2021 Cumartesi

Gündüzsefası

Sarah Jio’dan okuduğum ikinci kitap ‘Gündüzsefası’ kitap yorumumla buradayım. Bir solukta okuduğum beni hayallere sürükleyen, Seattle’da yüzen ev kira fiyatlarına baktıran bu kitap da çok beğendiklerim arasına girdi bile. 



Yazarın daha önce Böğürtlen Kışı kitabını okumuştum. Geçmiş ve şimdiki zaman eş zamanlı ilerliyordu kitapta, bu kitabında da yine geçmişten izler var. 

Geçmişinden ve anılarından biraz olsun uzaklaşmak kendine gelmek için Seattle’da bir yüzen ev kiralayan Ada Santorini burada bir sandık ve içinde gelinlik, tarif defteri, fotoğraflar buluyor. Bir yandan araştırmalarına devam ederken bir yandan da bir gönül ilişkisine giriyor. Tesadüfe bakın sandığın sahibi de onun yakınlaştığı kişinin evinin eski sahibi. Kurgu şahane. Yazarın bu kitabı hazırladığı sürede gerçekten o evde kaldığını okudum. Bahsettiği market, restaurant hepsi gerçekte varmış. YouTube üzerinden bu yüzen ev caddesini de inceledim. 

Seattle’da bir yüzen ev kiralamak hakkında araştırma bile yaptım. Malum dolar kuru, yol parası derken alternatif araştırdım tabi. Hollanda’da, Makedonya’da ve tabi Türkiye’de de yüzen evler varmış. Çok daha düşük maliyetli olur Seattle’a göre değil mi :) 

Kitabın 1950’li yıllarda yaşamış olan kahramanı Penny’nin kitapta bir de kurabiye tarifi vardı. Kitabı bitirince bu tarifi yapıp kurabiye-kitap konseptinde bir fotoğraf çekmeyi planlamıştım ama sonra zaman geçince tarifi yapmaktan vazgeçtim. Araya seyahat girince hevesim kaçtı galiba :)

Çok severek okuduğum bu kitabı siz de okursanız benim gibi Seattle’da bir yüzen ev hayali kuracağınıza garanti veririm :) Bir solukta heyecanla okunacak çok güzel bir kitap, tavsiye edilir. 





16 Aralık 2020 Çarşamba

Camdaki Kız kitap yorumu

Gülseren hanımdan okuduğum bir diğer kitap Camdaki Kız ile buradayım. Öncelikle belirteyim yazacaklarım benim kitap hakkındaki şahsi yorumlarım; çok beğenenler ya da hiç beğenmeyenler yoktur ama az beğenenler vardır elbette... Ben diğer kitaplarıyla karşılaştırdığımda onlar kadar sürükleyici olmadığını söylemek zorundayım. Zevkler ve renkler ...

Camdaki Kız kitap yorumu


Gülseren hanım kitabın başlangıcında ya da izlediğim bir röportajında Camdaki Kız için ustalık eserim gibi bir cümle kurmuştu; nihayetinde son kitabı... Konusu yine hasta doktor arasında geçen diyaloglar yine ama bu kitapta Gülseren hanımın iç sesi, hastayla konuşurken aklından geçenleri anlatma kısımları bana fazlasıyla uzun geldi. Dediğim gibi bu benim kişisel görüşüm. Alınmaca gücenmece olmasın lütfen. Bir de bu kitapta dikkatimi çeken bir diğer konu da Gülseren hanımın kendisi, ailesi, geçmişi ile ne kadar çok övündüğü oldu. Diğer kitaplarda da güzel anılarını paylaşıyordu normal olarak ama bu kitapta beni nedense sıktı. İnsanların devamlı kendini anlatması nasıl ikili ilişkilerde sıkıcı olursa kitapta da aynen böyle oldu benim için. 


Doğduğun Ev Kaderindir dizisini seyredip, kitabını da okuyayım diyenlerdenseniz hiç heveslenmeyin derim. Kitapta sadece birkaç  sayfada geçen bir konu dizi olarak ekranlara geliyor. Hatta kitapta ana karakterler olan Nalan ve Hayri için acaba bunlar nasıl Mehdi ve Zeynep karakterine dönüştü diye düşünüp durdum. Kitabın yarısından fazlasında Nalan’ın Hayri’ye aşkını okuyoruz. Bu aşkı çok sevemedim ben, sebepsiz... Neden bu kadar olumsuz yazıyorum, çok mu kötü bir hikaye? Hayır tabi ki ancak bu yazdığım üç başlık nedeniyle diğer kitaplarda yaşadığım heyecanı tadamadım. 

Nalan ve hayatındaki gizemler kitabın yarısından sonra ortaya çıkıyor, bana çok yavaş geldi. Önceki kitaplar çok çok iyi olduğundan böyle de hissetmiş olabilirim. 

Camdaki Kız kitap yorumu


Eğer Gülseren hanımdan okuduğum ilk kitap Camdaki Kız olsaydı diğer kitapları okumazdım herhalde. Eğer başlamak isterseniz Madalyonun İçi iyi bir seçim olur. Sadece iki kitap kaldı geriye; Günahın Üç Rengi kitabı elimde şu sıralar. Onu da bitirdikten sonra yine paylaşırım sizinle. 




23 Kasım 2020 Pazartesi

Kral Kaybederse kitap yorumum

Gülseren Budayıcıoğlu'ndan ilk kitap olan Madalyonun İçi bir önceki yazımda bahsetmiştim. Kitabı, anlatımı ve dili çok sevince hemen bir diğer Gülseren Budayıcıoğlu kitabı aldım elime: Kral Kaybederse 

Kitaplarımızı değiş tokuş yaptığım bir arkadaşım var. Ben Madalyonun İçi kitabını okurken o da Kral Kaybederse'yi büyük heyecanla okuyordu. Meraklanmadım desem yalan olur!

Kral Kaybederse kitap yorumu


Kral Kaybederse kitabı konusu:

Avına av olan bir avcının hikayesi... Öncelikle bu kitapta olanlar bir kurgu değil! Gerçek, yaşanmış bir hikaye... Kenan bey (ana karakter) zengin, güçlü, çapkın, daldan dala konan, bağlanamayan kral bir gün tahtından iniyor, indiriliyor mu desem... Sevgilisi Fadi ona öyle bir sürpriz yapıyor ki adamcağız neye uğradığını şaşırıyor. Bu noktadan sonra olaylar artık farklı ilerlemeye başlıyor. Şansı hep yaver giden, herkesin hayran olduğu Kral bambaşka bir insana dönüşüyor. Bu değişimi o fark edene kadar öyle uzun zaman geçiyor ki... 

Hayatının son dönemlerinde de olsa önce küçük sonra büyük büyük iyilik damlaları biriktiriyor. Ama bu nasıl oluyor anlatmam kusura bakmayın :)

Bir solukta okuyacağınız bu kitap mutlaka sizde derin izler bırakacak, inanıyorum. Ayrıca bu kitabın yazılması da Kral'ın vasiyeti imiş. Yani hayatını yazmasını istemiş Gülseren hanım'dan -ki zaten Gülseren hanım o sırada yazmaya başlamışmış  zaten...

Kitaptan bir cümle ekleyeceğim: ''Psikiyatri, insana kendini affettirme sanatıdır.'' 

Aynı Kenan bey gibi ben de Fadi ve Handan hanımın ahları mı tuttu acaba diye düşünürken Gülseren hanım kader motifinden bahsetmeye başlıyor. Acaba diyorum; 

Acaba ben kader motifimi değiştirebildim mi yoksa yaşamaya alışkın olduğum şeyleri yaşamak için kader motifimin izinden mi gittim???  

İnanın bu soruyu kitabı okurken kendime sordum defalarca! Henüz net karar verememiş olsam da kader motifimi değiştirmişim gibi geliyor bana (göz kırpma emojisi olsaydı eklerdim şuracığa)





3 Kasım 2020 Salı

Masumlar Apartmanı gerçek hikayesi

Gülseren Budayıcıoğlu kitaplarıyla tanışmam televizyon dizilerinin sayesinde oldu. Önce Doğduğun Ev Kaderindir dizisi ardından da Masumlar Apartmanı sayesinde ismini duyduğum bu kıymetli psikiyatristimiz ve yazarımızın kitapları çok ilgimi çekti. Kitapçılarda yok satan yok satan kitaplar nedeniyle biraz geç kaldım okumaya. Bulur bulmaz da “Madalyonun İçi” kitabıyla başladım okumaya... 

Masumlar Apartmanı gerçek hikayesi


Madalyonun İçi kitabında psikiyatrisin hastalarıyla görüşmeleri ve not defterinden alıntılar bulunuyor tabi değişiklikler yapılmış. Dolayısıyla kitapta anlatılanlar gerçek hayat hikayeleri! Kitapta farklı bölümlerde hastalarda diyaloglardan kesitler var. Çöp Apartmanı da televizyona uyarlanarak dizisi çekilmiş, çekiliyor ve çekilmekte. 

Televizyona ya da sinemaya uyarlanan kitaplarda herkes gibi benim de tercihim okuduğum olur. Dizide ilk bölümden itibaren ilgimi çektiği için hemen kitabını aldım ve okumaya başladım. Yine kural bozulmadı tabi kitabı okumak çok daha keyifli! 

Merak edenler için kitaptaki olaylardan biraz bahsetmek istiyorum: 

Çöp apartmanı ve masumlar apartmanı aynı hikayede birkaç farklılıkla karşımıza çıkıyor. Masumlar Apartmanı dizisinde geçen olaylar kitapta Çöp Apartmanı bölümünde işleniyor. 

İşte Masumlar Apartmanı’nın gerçek hikayesi:

Kitapta babalarıyla yaşayan üç genç kızdan bahsediliyor. Dizideki Han ve İnci yok! Doktor hanıma ilk gidenler Neriman ve Gülben. Neriman kitapta devlet memuru dolayısıyla dış dünyaya en açık ve en normal olan. Dizideki Neriman daha üniversite sınavına hazırlanan bir genç kız. Kitapta Neriman evin dış işler sorumlusu, hatta zor dönemlerde ev temizliğinde ablaları tarafından çalıştırılıyor. Ve böylece hem iş hem de evde ablalarla temizlik derken bitap düşüp istifa ediyor. Baba hastaneye yattığında kızlar dışarı çıkamadığı için Neriman hastanede kalıyor. Neriman çalıştığı dönemde bir genç onunla evlenme niyetine giriyor. Tanışma için evlerine gelebilmeleri, kızların temizliği bitirip misafir kabul edebilmeleri de tam 6 ay sürüyor. 

Zaten bu isteme olayı evdekileri büyük bir çıkmaza sokuyor. Eve gelen gencin annesi lavaboyu kullanıyor ve “çıkarken su sesi duymadık, evimiz battı, böyle aileye kız verilir mi” diye erkek tarafını kovar gibi evden gönderiyor Safiye ve Gülben!  

Daha sonra da kolay kolay istedikleri gibi temizleyemiyorlar evi, kendilerini de! Tabi el yıkama konusu bir bahane idi bence; dizide nasıl Han’ın onları bırakacağından korkuyorlarsa kitapta da Neriman’dan fayda sağlayamazsak diye korkuyorlar...

Çöpleri atmamalarının nedeni de “ya içinde atmamamız gereken bir şey varsa” endişesi imiş. 

Dizide ara ara babaları eskiyi düşünüyor. Onun hikayesini de kitapta Safiye anlatıyor: Babaları ilk evliliğinden bir oğlu var. Fakat baba işkolik! Bir gün eşi oğlumuz hastalandı diye babayı arıyor, işlerim çok sen götür hastaneye diyor. Eşi ve oğlu hastaneye giderken bir trafik kazasında hayatlarını kaybediyor...

Sanırım babaları bu talihsizliğin vicdan azabından kurtulamıyor. İkinci evliliği de ailesi tarafından alelacele yaptırılıyor. Kızların annesi yani ikinci eş burnu havada, takıntıları olan sevgisiz bir kadın. Erkek çocuk doğurmak istiyor ama olmuyor; belki eşi onu o zaman sever diye inanmış. Çocuklara şefkati bir yana bırakın devamlı aşağılama ve dayak ile muamele ediyor. 

Masumlar Apartmanı Safiye neden böyle hasta olmuş:

Safiye’nin masumca konuştuğu bir erkek arkadaşı var. Annesi tespit ediyor durumu ve eziyet ediyor Safiye’ye! Görüşmelerini yasaklıyor. Safiye’nin doğum gününde genç yanına yaklaşıyor ve ona ufak bir hediye veriyor. Olayı takip eden anne yanlarına doğru geliyor ve Safiye “annem geliyor git buradan” demesiyle zavallı çocuk oracıkta trafik kazası ile hayatını kaybediyor. Safiye bu sebeple kendini hiç affetmiyor ve hiç temiz hissedemiyor.

Annesi Safiye’yi evde delirmiş gibi dövüyor. Gözleri önünde sevdiği çocuk can vermiş Safiye de ilk kez annesine karşı geliyor, annesi dövdükçe dövüyor. O anda kalp krizi geçiren annesini kurtarmak için ambulansı çağıran Safiye’nin de vücudunda birkaç kırık çıkıyor! Annesini koruyarak yalan ifade veriyor Safiye görevlilere! O günden sonra annesi kurtuluyor ama hasta olarak eve dönüyor bakımını da Safiye üstleniyor. Safiye maalesef iyice hasta oluyor! Okulu bırakıyor, dışarı çıkmıyor, annesi gibi takıntılı bir genç kadın olup bir yandan da kardeşlerine kol kanat geriyor. 


Dizinin nasıl devam edeceğini, nasıl biteceğini bilmem ama kitapta yani gerçek hayatta Çöp Apartmanı mutlu bitiyor. Kızlar profesyonel destekle iyileşiyor, sosyal hayata karışıyor ve bir bir yuvalarını kuruyorlar...


Gülseren Budayıcıoğlu Madalyonun İçi kitabını okumanızı, diğer hikayeleri de görmenizi isterim. Benim bu kitapla öğrendiğim şey “yalnızlığın çok tehlikeli olduğu” 

Kitaptaki gerçek hayat kesitlerinden anladığım fazla yalnız kalan insanların ciddi sorunları ortaya çıkıyor. 


Bu arada son olarak; Doğduğun Ev Kaderindir diziyi hiç sevmedim. Kitabını okursam belki daha samimi gelir. O dizideki öz anne ve Mehdi karakteri beni rahatsız ediyor. 

Siz okudunuz mu Gülseren Budayıcıoğlu kitaplarını?






9 Aralık 2018 Pazar

kızımla sınava girdik

Bade’nin okulundan yine güzel bir proje haberi daha geldi. Daha önce “ben yazıyorum, dünya okuyor” demişlerdi, hatırlarsınız, yazmıştım blogda... Şimdi yine harika bir proje var: “Ailem, ben ve kitabım”

bademlebuduk

Ailem, ben ve kitabım projesiyle çocukların aileden bir kişi ile yani anne, baba, abla, abi gibi okul tarafından seçilen kitabı okuması ve sonra kitapla ilgili sınava girmesi gerekiyor. Katılım velilerin tercihine kalmış. Biz Bade ile katıldık. Sınıfımızdan babasıyla katılanlar da oldu. Okulumuzda bu yarışmaya katılan  3. sınıf öğrencileri ve velileri, yönetim tarafından seçilen iki kitabı bir ay içinde okudu, değerlendirdi ve ay sonunda okudukları kitaplardan sınava tabi tutuldu.

İlk ay okuduğumuz kitaplar Küçük Kara Balık ve Dedemin Kırmızı Kamyonu oldu. İlk kitabı Bade ile birlikte okuduk. Akşamları uyku öncesi biraz ben biraz Bade sırayla okuduk. Kitap hakkında bol bol konuştuk. İkinci kitabı Bade tek başına okudu. Bade’den sonra ben okudum. Hatta sınav günü sabahı ancak bitirebildim, inanır mısınız!
İkinci kitapla ilgili beni devamlı heyecanlandırdı çok bilmiş Bade hanım! “Anne ya! Kitabın en heyecanlı yerindeyim! Acaba evlerinden taşınacaklar mı! Kamyonun sırrı ne!” gibi gibi beni meraklandırdı!!!
küçük kara balık

29. Kasım.2018 Perşembe günü de veliler bir sınıfta, öğrenciler başka bir sınıfta sınava girdik. İki kitap hakkında çoktan seçmeli, doğru/yanlış, çoktan seçmeli toplam 40 soru geldi önümüze. Yıllar sonra sınav heyecanı yaşamak da ayrı bir keyifli oldu. Kalemimi silgimi aldım girdim sınava :)

Sınav çıkışında velilerle sorular üzerine uzun uzun konuştuk. Kaynaştık resmen! Çocuklarla da sorular hakkında konuştuk, acaba kimin cevabı doğru diye düşündük.

Bu yarışmayla öğrenci ve velinin puanları toplanarak tek bir puan elde ediliyor. 6 ay boyunca devam edecek olan bu yarışma münasebetiyle çocuklarla takım olduk. Diğer veli+öğrenci yarışmacılarıyla da tatlı bir rekabet olacak sanırım.


Biz Bade ile ilk yarışta sınıfta 3. olduk; hatta üçüncülüğü başka bir anne çocukla paylaşıyoruz. Tatlı heyecanlar bunlar... Ailecek kitap okumak, aynı kitap üzerine fikir yürütmek, çocuklarla birlikte sınava girmek, velilerle ve öğretmenlerimizle böyle tatlı bir heyecanı paylaşmak gerçekten çok güzel oldu. Okul yönetimine, değerli öğretmenlerimize teşekkürler. Yarışmacı arkadaşlara da başarılar :)))
Sıradaki kitap: Küçük Kemancı !! Bize de keyifli okumalar...



30 Eylül 2018 Pazar

Uçurtma Avcısı kitap yorumu

Son zamanlarda romanlara vakit ayıramadığımı fark ettim. Dostluk, arkadaşlık üzerine çokça övgüsünü duyduğum ''Uçurtma Avcısı'' okumak istedim. İyi ki de okumuşum, beni çok etkileyen bu kitaptan size de bahsetmek istiyorum. Zira ben de kitap yorumları ile bu yayına ulaştım; belki benim de birilerinin bu kitabı okumasına bir faydam dokunur.

uçurtma avcısı kitap
Kitabın yazarı: Khaled Hosseini.
Emir ve Hasan'ın hikayesini Emir'in kaleminden okuyoruz. Romanın çoğu kısmı Kabil'de geçiyor. Emir zengin bir iş adamının oğlu, Hasan ise sadık hizmetkarlarının oğlu. Emir annesini daha dünyaya gözünü açtığı anda kaybediyor, Hasan'ı ise annesi doğumdan sonra terk etmiş. Emir zengin ve soylu; Hasan ise ülkesinde pek de sevilmeyen bir etnik kökene sahip, o bir Hazara... Çok mutlu, sıkı dostluk ile güzel bir çocukluk yaşıyorlar, ülkenin yönetimi ele geçirilinceye kadar... Aslında işgalin kısa süre öncesinde Emir ile Hasan'ın yaşadığı bir olay nedeniyle araları epey bir soğuyor; tabi ki detay bilgi vermeyeceğim, okumanızı öneriyorum değil mi?

Sovyetler işgaliyle Emir ve babası ülkeyi terk ederek Amerika'da yaşamaya başlıyor. Emir geçmişinden kaçtığını, suçluluk duygusunu bastırdığını sanıyor olsa da bir türlü kendine gelemiyor. Ta ki bir telefon görüşmesinde içindeki pişmanlıktan kurtulabileceğini duyana kadar... Emir geçmişine, ülkesine geri dönüyor. Artık hiç bir şey eskisi gibi değil... Yurdunun işgal ile nasıl bir hale geldiğini, sokaklarının, tiyatro gösterileri izledikleri çarşının geldiği hali gördükçe sanki ben de kitabı yaşıyormuş gibi sahneler gözümde canlanıyor. Hiç görmediğim bir ülke, farklı bir kültür, savaş, kaos ortamı bütün bunları sanki yaşadım kitapla... 

Romandan uyarlanmış bir de film varmış ancak filmi izlemedim. Kitabı okuduktan sonra filmin tat verebileceğini sanmıyorum. Benim zihnimdeki Kabil, Emir, Hasan, Baba, Sohrab, Rahim Han bütün karakterler ve mekanlar ile iyiyim... Kitabı okurken neredeyse tamamında son derece duygusal ve bazen ağlamaklı olduğumu itiraf edeyim. Hatta bir ara dışarı çıktığımda -yabancıların bol olduğu bir gün ve saat- sanki kendimi Afganistan'da işgalde hissettim, Allah korusun!

Emir ve Baba'nın hırsızlık ve günah konuşmasına da ayrıca dikkat etmenizi öneriyorum, düşündürücü...
uçurtma avcısı kitap


''bin tane olsa, senin için yine yakalarım'' işte vurucu cümle bu! İhanet, sadakat, dostluk, korkaklık, pişmanlık ve daha fazla duyguyu her sayfada, her satırda hissettirebilen, su gibi akıp giden çok özel bir roman. Okumanızı öneririm, bu değerleri bir de yazarından kaleminden görmeli insan. Şimdi sırada ''Bin Muhteşem Güneş'' var...